dinsdag 31 maart 2015

Ik mis je...



Eerder deze maand wist 'k 't al. De volgorde van de clips die 'k met jullie wilde delen, daar had 'k geen benul van; maar deze week moest en zou het een video van Stef Bos worden. Oké, niet echt een video, want er is geen bijhorende clip. Maar wel één van de mooiste liedjes aller tijden. Mooiste Nederlandstalige liedje. 

Een kleine 10 jaar geleden, (her) ontdekte ik zijn muziek. Hoe hoor ik jullie denken? Geen idee. Mijn (ondertussen mag ik hem zo noemen) man en ik botsten er op en het is een Artiest (ja met een grote A en niet zomaar een zanger) waar proberen toch regelmatig eens een ingetogen concertje van mee te pikken. 
Dit liedje wordt er nooit gespeeld, maar wij speelden het ongeveer 6 maand na onze eerste ontmoeting  ongelofelijk veel. Toen we afscheid namen van mijn man zijn grootvader, zijn grote voorbeeld, zijn alles, zijn zoveel-meer-dan-eigen-papa. En 5 jaar later mochten we het jammer genoeg opnieuw laten afspelen in de kerk, want memeetje ging terug naar pepeetje en wij bleven verweesd achter. Een groot gat, een grote leegte, die wij proberen op te vullen...

Deze ochtend las ik Josie's blog. Alsof iemand er mee speelt en me onbewust had beïnvloed ...
Dus deze is voor jou... Ik ken jouw grote hartpijnen niet en ik ken je niet persoonlijk... Maar dit liedje bracht een 5tal jaar geleden bij mij grote troost.. Hopelijk bij jou ook!




dinsdag 24 maart 2015

Dreamers

Tuesday Videoday


In de auto daarnet was ik aan 't denken "welke video zal 'k eens posten?". Ondertussen was er Dotan op StuBru en wachtte ik tot Meneer Harpenau zijn laatste noot zong. Het is de sfeer van muziek waar ik wel van hou. Naast soms wat ruigere songs, is het dromerige wel iets voor mij... 
En met die gedachte werd ik terug gekatapulteerd naar  de zomer van 2004. Waregem Koerse. Op zaterdagavond Bockor Feesten (ondertussen blijkbaar omgetoverd tot Bavik Live). Ik ging er naar Gorki kijken, daarvoor wilde 'k wel een avondje herexamenstuderen laten varen. Wist ik toen veel dat we 10 jaar later al over Luc De Vos zaliger gingen spreken. K heb goeie tijden beleefd met Luc. Zijn zoon zat achter ons op kot. Steevast kwam hij door de Kozijntjesstraat gewandeld. Die zal ook nooit meer hetzelfde kleuren.
Maar nee, geen video van Luc. Wel Venus in Flames. Ze stonden er geprogrammeerd tussen de plaatselijk muzikant die ondertussen zijn groep on hold zet voor een solocarrière (lees: Absynthe Minded met Bert Ostyn) en de grootste Gentenaar in mijn ogen aller tijden, maar oké, daar kunnen we nog eens over discussiëren als u dat echt wilt. 
Ik kocht de volgende dag, oké ja, de maandag want op zondag lagen de plaatselijke handelaars hun roes uit te slapen, of gewoon te genieten van een deugddoende zondag, meteen hun plaat. Betoverende meeslepende muziek. Beter kan ik het zelf niet omschrijven.

Ik ging daarjuist bij Doctor in het Internet, Dhr. Google te rade om te weten welk liedje ik jullie zou kunnen laten horen, en tot mijn verbazing: het is niet bij die 1ne plaat gebleven. Vorige jaar prikte ze zelf nog rond plaats 65 met 'Dance With Me' in de Ultratop. 

Daarom: een even geslaagde samenwerking tussen Venus in Flames en Sarah Bettens als je 't mij vraagt 'Dreamers'. 

It takes a lot of dreamers, to make the world go round...

Laat mij nu net één van die dromers zijn

Geniet!


donderdag 19 maart 2015

Throwback Thursday

November 2011 schreef ik dit...

De baby eet een hapje mee...


Het is héél cliché, maar het klonk zo herkenbaar: Toen ik deze week in mijn 'grote zwangerschapsboek' zat te lezen, kwam 'k aan de passage: "De Baby Eet Een Hapje Mee"
En gelogen is het blijkbaar niet:
  • ik zou twee maal per dag verse kleren kunnen aandoen omdat er een restje op mijn buik blijft kleven.
  • Al mijn eten proef 'k twee keer omdat de baby het niet lust en dus een extra stamp in mijn maag geeft.
Vooral dat laatste begint toch vrij zwaar te wegen. Maar we blijven lachen, het einde komt in zicht. Ik zal het niet onder stoelen of banken steken dat 'k uitkijk naar de dag dat 'k spaghettiesaus (my favorite!!!) kan eten zonder drie dagen gekweld te lopen van zure oprispingen. En grills-chips (my favorite too!!! *anno 2015 we zijn terug overgeschakeld op pickles chips als favorietje* ) werken al hetzelfde effect in de hand.
Vanochtend dacht  'k 't gevonden te hebben: puddingskes! Ik lust geen melk (shame on me I know, maar echt jekkes! en dit zijn de woorden van een vrouw die haar eerste woorden tegen de koe in de weide ging zeggen; denk dat mijn ouders het mij nog kwalijk nemen want ik mag het blijven horen *niet moeke of vake, maar koetje boe*; en dat ondanks het feit dat liters melk voor menig zwangere vriendinnen de redding in nood blijkt te zijn...), dus ik krijg veel te weinig zuivelproducten door mijn keel geduwd. Dus deze ochtend om 7u aan het kookfornuis en vanillepuddingskes maken: met spekulaas (njamnjam), met chocoloade (njamnjam), met rozijntjes (njamnjam), natuur (njamnjam)...
Ondertussen heb 'k ze allemaal geprobeerd en kan ik getuigen: ook zuivelproducten zorgen voor het nodige zuur in mijn maag....


Ik lijk ondertussen verslaafd ook aan Gaviscon - het zogezegde wondermiddel voor zwangere vrouwen met zure oprispingen. Overal waar 'k ga zeul ik unidosissen mee (want mijn handtas is te klein voor een grote fles ;-)). Maar ik weet niet wat 'k dat brandweermannetje uit de reclame verkeerd heb gedaan, buiten dan het feit dat 'k dit jaar geen kalender gekocht heb van de brandweer (t zal wel dat zijn zeker?), maar hij blust mijn maag maar enkele minuten. Erna is 't weer volle bak aan satan om zijn werk te doen.
Misschien word ik nu gewoon gestraft omdat 'k ooit mijn hoop in de rode duivels heb opgegeven... Laat ons het daarbij houden.


Maar niet getreurd... Nog 7,5w en we houden ons kleine wondertje in onze armen (al probeer 'k hem/haar nu en dan al eens met mijn handen goed stevig beet te nemen ;-)) en weet ik zeker dat 'k alle zure momenten van de afgelopen (en komende) weken zal vergeten zijn...
Mama'tje en papa'tje verlangen keihard tot je er bent kleintje!! En met véél plezier nemen we er alle ongemakjes bij :-)

dinsdag 17 maart 2015

Moet er nog schuim zijn?

**ik schreef deze post vrijdag in bad, om mysterieuze reden verdween hoe tijd in het badwater, maar vandaag viste ik hem terug op**

Een verplicht welkom dagje vandaag (vrijdag laatst dus) rust.
Dochterlief sukkelt wat met slijmpjes,  doet ondertussen lustig verder met de aanmaak van tandjes (we zijn al paar maand in blijde verwachting van die eerste tand maar k durf ondertussen nergens meer zeggen "ze is tandjes aan het maken" want ik word bekeken zoals Phoebe die smelly cat zingt *nogal vreemd dus...) en had gisteren zin om daar ook nog eens de thermometer in de crèche de pan te laten uitswingen. Tijdens de rit huiswaarts besliste ze ook nog eens de mamamelkje mag gedeeld worden met alles en iedereen. Dus ik vond het wel gepast haar een dagje thuis te houden.

Mijn verplicht dagje rust startte ik met al enkele andere verplichtingen:
Manlief moest naar de trein om richting de hoofdstad te reizen
Zoonlief mag naar school en was daar heel blij om.

Ons kleine moppie ligt ondertussen flink te knorren. En mama die strekt de beentjes in bad...
En dat brengt me naadloos bij mijn titel:

Moet er nog schuim zijn?




Ik begrijp er niets meer van... vroeger kon ik schuimkastelen bouwen, mezelf verstoppen en mijn tenen zoeken onder een deken van schuim, maar de laatste jaren zijn de fundamenten van mijn kastelen precies los zand en is verstoppertje spelen al even spannend in bad als met een 2-3 jarige in de tuin: je ziet alles!


Wie o wie heeft een gouden tip opdat ik en mijn lichaam weer elkaar kunnen verwennen met badschuim? Ik speel met veel plezier proefkonijn en de ultieme ervaring zal worden beloond met  een flesje goddelijke zeep...

donderdag 12 maart 2015

Throwback Thursday

Toen 'k ongeveer 6 maand zwanger was van ons 1e schreef 'k deze post:

Hotel Zwangerschapsdementie...


Je hoort er altijd over praten en denkt dan van: mij zal 't niet overkomen... Ik zal geen last hebben van zwangerschapsdementie.

Euh niets minder waar natuurlijk: ik begin namen te vergeten, geef mensen andere namen, kom aan het koffiemachine en weet niet meer waar 'k mijn tas twee minuten geleden gezet heb, ik ben ook een heldin geworden in het verstoppen van papieren om ze zeker niet te verliezen, maar ze dan ook vooral nooit meer terug te vinden... En ik ben ook alle tips vergeten om bepaalde kwaaltjes minder onaangenaam te maken.

Ook zo gisterenavond. Een badje nemen is goed voor mijn rugje. Dus ik vul mijn badje, met lekker veel zeep *belletjes*... Kruip erin en krijg de slappe lach omdat mijn buik niet meer onder water kan (hilarisch toch?). Puur genieten: haartjes wassen, lichaam wassen, spelen met het badeendje, boekje van BabyBoom lezen, puur genieten dus! Enkel een glaasje champie of cava ontbrak er nog aan, maar mijn slappe lach maakte alles goed.
En op het moment dat je denkt: ohnee, ik krijg watertenen of -vingers, moet je er natuurlijk uit. In mijn geval is dat wanneer het water véél te koud geworden is naar mijn goesting. En dan komt het: HOE GERAAK IK IN GODSNAAM UIT DAT BAD?

Ik roep mijn vriend: drie keer en begin dan te denken 'zeg hoort ie mij nu niet, wilt ie mij niet horen, zit ie buiten,...?' Die denkfase duurt ongeveer 3minuten en dan besef ik: IK BEN ALLEEN THUIS!! Help!! 10minuten heeft 't geduurd!!! 10 lange minuten, want ik begon koud te krijgen ;-)

En toen was er ons stampertje die lief tegen 't mama'tje zei: mama'tje eerst waterstop uittrekken. Kan je er niet aan? Probeer eens met je tenen. *oef* Dat is gelukt!
Nu probeer op je knietjes te gaan zitten, zoals je moet doen voor je oefeningen... Goed zo mama'tje...
Handjes op de rand van het bad en duwen maar :-)

JOEPIE!! K ben er toch nog uit geraakt!! K mag er niet aan denken als k er niet zou uit geraakt zijn: mijn vriend is pas 3u later thuis gekomen (ik zou onderkoeld geweest zijn ;-)), had geen sleutel mee, geen gsm, de achterdeur was gesloten,... Volgens mij ging ie moeten inbreken...

Maar eind goed al goed :-)
En we zijn weer een beetje wijzer geworden (nu eens zien hoe lang 'k 't zal onthouden voor 'k weer zo'n d*mme stoot doe ;-))