woensdag 6 januari 2016

Van oud naar nieuw...

En die keer dat 'k me afvroeg 

waarom ben ik zo'n mama die altijd zelf de uitdeelcadeau'tjes wilt maken? 


Zondag was het zover. Hij werd vier. Voor het eerst in vier jaar had 'k 't er precies moeilijk mee. Komt het doordat ik zelf nu 30 geworden ben, of omdat hij gewoon groot wordt, en zichzelf en de wereld ontdekt? Ik heb er het raden naar.

We vertrokken op oudejaarsavond voor een last-minute gepland tripje naar Dardennen. Een huisje om u tegen te zeggen en door een fout van de bookingsfirma kregen we het aan een prijsje (zowat 100-150euro onder de prijs). Zonder meer: het deed ons immens deugd.

Er werd gesmikkeld, zowel op oudejaar als nieuwjaar:

 En op 2e nieuwjaar, gingen we in het plaatselijk restaurant eten, wat ons ook goed bevallen is.

Er werd ook gesport! Hoofdzakelijk door manlief, maar op 2 januari waagde 'k me ook aan een vettig loopje: modder modder en nog eens modder. Ohja en ook bergen alé goed, correctie, heuvels. 









 We deden een uitstapje naar Dinant, waar we de plaatselijk markt bezochten. Tot we te weten kwamen dat die er niet meer is, dus bezochten we de Citadel en natuurlijk de obligatoire kabelbaan.

De boys gingen dagelijks zwemmen, de mama probeerde een dagelijks rustmomentje in te lassen als dochterlief het toeliet (oké, ik heb zowat 60pagina's kunnen lezen in mijn huidige boek  dat eigenlijk al meer dan 3 maand klaar lag) 

We ondernamen een poging om toch maar eens een mooie familiefoto te maken waar iedereen gelukkig en blij lacht naar het vogeltje. Fail! :-)


En dan was het zover! Hij werd vier!
We brachten op de terugweg een bezoekje aan meme en pepe waar hij werd overladen met onze en hun cadeau'tjes, hij kreeg een mooie kroon en wij allemaal een lekkere maaltijd.


Aangezien we zondagavond maar wat laat thuis kwamen, beloofde ik hem dat hij op woensdag zijn uitdeelcadeau'jes mocht meenemen. Was ik lekker vergeten dat we gisterenavond nog een afspraak hadden met de eerste potentiële aannemer (later meer daarover!) en hij maar liefst drie uur nuttige vragen stelde en ons tips gaf. Om bijna middernacht vertrok hij terug en kon ik eraan beginnen.
Van het resultaat ben ik vrij tevreden, dus ik deel het graag:


Het werden uitdeelvlinders met druifjes (waarom waren net de witte op?) en koekjes. Normaal gezien zou ik zoonlief de wasspelden hebben laten schilderen, maar wegens tijdsgebrek kwamen de rolletjes washi tape goed van pas.

Om 2u deze ochtend kroop ik onder de wol om vier uur later de wekker te horen afgaan... (ik moet er dringend werk van maken de wake-up light te installeren!).

Ik vraag me alleen al uren af: Waarom ben ik nu zo'n mama die niet gewoon cadeau'tjes koopt? Waarom wil ik altijd tonen dat mama origineel kan zijn? Alsof ik iets te bewijzen heb tegen over de kindjes. Maar dan bedenk ik gewoon zijn snoetje toen hij zijn vlinders zag en besef ik: Daarom doe ik het! In de 365 dagen na zijn derde verjaardag, heeft hij toch minimum een 200tal keer verwezen naar zijn piratenbananen. Hopelijk zal hij gedurende de 366 dagen van de 4 jarig bestaan even trost terug denken aan zijn uitdeelvlinders.

Ik ben héél benieuwd he hij het zal gesteld hebben, dus hop!

xLore