Posts tonen met het label TuesdayVideoday. Alle posts tonen
Posts tonen met het label TuesdayVideoday. Alle posts tonen

dinsdag 14 april 2015

De Wijf van de Jaren '90

Videodag! 

Net mijn inzending gedaan voor de 5 van de jaren '90 bij Stubru..., ik noem ze de 

Wijf Van de Jaren '90


En tot mijn grote verbazing: Geen enkele song uit mijn top 5 was reeds opgenomen in de lijst waaruit je kunt kiezen. Ofwel is iedereen ze vergeten, ofwel ben ik een buitenbeentje.

Here we go:

Björk - Jóga (Howie B Main Mix) 

 Moloko - The flipside
 


Eden - Party girl

Tori Amos - Spark
Sarah McLachlan - Angel




dinsdag 7 april 2015

Tijd van gaan is gekomen

Deze ochtend bedacht ik ineens... 5 jaar geleden liet 'k man en macht sleuren aan mijn geliefkoosd object uit het ouderlijke huis. En nu 5 jaar later hebben we terug een haat-liefde-verhouding.
Het object doet nog steeds niet wat 't moet doen, wordt meer gebruikt als dressoir, wordt al eens bevloekt omdat er iemand zijn teen heeft aangestoten, omdat het vol ligt met rommel, omdat het echt wel een grote brok inneemt in onze leefruimte, omdat het stof verzamelt, ...

Sinds deze ochtend overweeg 'k afscheid te nemen van een ooit-zo-geliefde-object-waarvoor-ik-de-oren-van-mijn-ouders-heb-gezaagd-object. 
Vandaag overweeg ik afscheid te nemen van mijn piano.

Ik kreeg hem cadeau van mijn ouders toen 'k ongeveer 6 jaar was. Geen topinstrument, maar een geliefd instrument. Met een kapotgeschoten klankkast, en na menig stembeurten, bleek al dat we de hoop mochten opgeven. Meneer of Mevrouwtje (daar zijn we het nooit over een geworden, mijn piano en ik) zou eeuwig en altijd een aantal noten te laag staan en uitermate vervalst blijven klinken. 
Ik kreeg privéles en zou nooit een toptalent worden. Daarvoor had ik en geen talent en onvoldoende repetitievreugde. De lessen an sich deed ik graag, en eens ik een stuk onder de knie had, was 'k ook weer blij; maar de weg ernaar toe was nooit hetgeen het moest zijn. De verplichte oefenuurtjes, waren vaak een helse wandeling voor de oren van mijn ouders alsook voor mezelf. Maar op familiefeestjes mocht 'k wel altijd showtje opvoeren. 

Maar de reden waarom ik ooit piano wilde leren spelen, die heb 'k reeds lang geleden aangevinkt als 'don'. 
Für Elise... 
Tja, iedereen zeker? Uiteindelijk vind ik het achteraf gezien één van de meest eenvoudige pianostukjes, leerde ik het al aan mijn man die geen okkernoot van een muzieknoot kan onderscheiden, en berg ik bij deze de plicht op om het mijn kinderen te leren.

Mijn lenteschoon maak zal bestaan uit een langgerekt afscheid van mijn piano denk ik...



ps: herinner er mij aan, als hij binnen 5 jaar nog steeds staat waar ie vandaag staat ;-)


dinsdag 31 maart 2015

Ik mis je...



Eerder deze maand wist 'k 't al. De volgorde van de clips die 'k met jullie wilde delen, daar had 'k geen benul van; maar deze week moest en zou het een video van Stef Bos worden. Oké, niet echt een video, want er is geen bijhorende clip. Maar wel één van de mooiste liedjes aller tijden. Mooiste Nederlandstalige liedje. 

Een kleine 10 jaar geleden, (her) ontdekte ik zijn muziek. Hoe hoor ik jullie denken? Geen idee. Mijn (ondertussen mag ik hem zo noemen) man en ik botsten er op en het is een Artiest (ja met een grote A en niet zomaar een zanger) waar proberen toch regelmatig eens een ingetogen concertje van mee te pikken. 
Dit liedje wordt er nooit gespeeld, maar wij speelden het ongeveer 6 maand na onze eerste ontmoeting  ongelofelijk veel. Toen we afscheid namen van mijn man zijn grootvader, zijn grote voorbeeld, zijn alles, zijn zoveel-meer-dan-eigen-papa. En 5 jaar later mochten we het jammer genoeg opnieuw laten afspelen in de kerk, want memeetje ging terug naar pepeetje en wij bleven verweesd achter. Een groot gat, een grote leegte, die wij proberen op te vullen...

Deze ochtend las ik Josie's blog. Alsof iemand er mee speelt en me onbewust had beïnvloed ...
Dus deze is voor jou... Ik ken jouw grote hartpijnen niet en ik ken je niet persoonlijk... Maar dit liedje bracht een 5tal jaar geleden bij mij grote troost.. Hopelijk bij jou ook!




dinsdag 24 maart 2015

Dreamers

Tuesday Videoday


In de auto daarnet was ik aan 't denken "welke video zal 'k eens posten?". Ondertussen was er Dotan op StuBru en wachtte ik tot Meneer Harpenau zijn laatste noot zong. Het is de sfeer van muziek waar ik wel van hou. Naast soms wat ruigere songs, is het dromerige wel iets voor mij... 
En met die gedachte werd ik terug gekatapulteerd naar  de zomer van 2004. Waregem Koerse. Op zaterdagavond Bockor Feesten (ondertussen blijkbaar omgetoverd tot Bavik Live). Ik ging er naar Gorki kijken, daarvoor wilde 'k wel een avondje herexamenstuderen laten varen. Wist ik toen veel dat we 10 jaar later al over Luc De Vos zaliger gingen spreken. K heb goeie tijden beleefd met Luc. Zijn zoon zat achter ons op kot. Steevast kwam hij door de Kozijntjesstraat gewandeld. Die zal ook nooit meer hetzelfde kleuren.
Maar nee, geen video van Luc. Wel Venus in Flames. Ze stonden er geprogrammeerd tussen de plaatselijk muzikant die ondertussen zijn groep on hold zet voor een solocarrière (lees: Absynthe Minded met Bert Ostyn) en de grootste Gentenaar in mijn ogen aller tijden, maar oké, daar kunnen we nog eens over discussiëren als u dat echt wilt. 
Ik kocht de volgende dag, oké ja, de maandag want op zondag lagen de plaatselijke handelaars hun roes uit te slapen, of gewoon te genieten van een deugddoende zondag, meteen hun plaat. Betoverende meeslepende muziek. Beter kan ik het zelf niet omschrijven.

Ik ging daarjuist bij Doctor in het Internet, Dhr. Google te rade om te weten welk liedje ik jullie zou kunnen laten horen, en tot mijn verbazing: het is niet bij die 1ne plaat gebleven. Vorige jaar prikte ze zelf nog rond plaats 65 met 'Dance With Me' in de Ultratop. 

Daarom: een even geslaagde samenwerking tussen Venus in Flames en Sarah Bettens als je 't mij vraagt 'Dreamers'. 

It takes a lot of dreamers, to make the world go round...

Laat mij nu net één van die dromers zijn

Geniet!


dinsdag 10 maart 2015

mahnee mahnee

Tuesday Videoday


Speciaal voor mijn zoon die dit heel graag luidkeels meezingt :-) En ook voor mijn man en dochter en mezelf omdat we altijd in tranen uitbarsten (van het lachen)

Keep on smiling!