donderdag 1 oktober 2015

Tot volgend jaar... September 2015

Dit was september 2015 in beeld en een klein beetje woord


  • 1 september en er kan terug naar school worden gefietst want mama nam een dagje vrijaf. De schoolstart was er trouwens eentje in mineur want op 2 september zat zoonlief al thuis met een hardnekkige buikgriep :-( 
  • We gingen op weekend naar Center Parcs Meerdal Limburg-Brabant. Ik had nog nooit een CP-vakantiepark bezocht, Landal, Roompot, e.d.m. wel en die waren ons al goed bevallen. Maar ook CP beviel ons best! Lekker groen, maar net iets dichter op elkaar dan bijvoorbeeld een Landalpark.Het fijne was: donderdagavond hebben we beslist te vertrekken en vrijdagmiddag waren we er al (lang leve booking.com voor lastminute superdeals). Ik hou wel van zo'n ingevingen, ook al bezorgen ze me wel wat inpakstress.
  • Toen we in Meerdal waren, gingen we nog eens naar Irrland. Wij zijn fan! Allesbehalve duur, en zo leuk, groot, voor klein en groot is er iets. Manlief testte de hoge glijbanen, terwijl zoonlief kan spelen binnen toen het water goot en dochterlief trachtte mee huizen te bouwen met gigantische legoblokken
  • Ik mixte mijn eigen 'Boost Your Mind' muesli en genoot van nog extra cadeautje voor onderweg: My muesli 2Go. Benieuwd naar een cadeautjescode? Geef me een seintje !
  • Ik las eindelijk mijn boek 'het meisje in de trein' uit, nadat ik eerder die maand en de maand ervoor de twee boeken van Griet Op de Beeck had uitgelezen. Mijn beoordelingen vind je hier
  • We hadden een heerlijke straat-BBQ waar dochterlief ook fantastisch veel interesse toonde in het springkasteel. Na een 3 of 4 jaar afwezigheid hebben we het evenement nieuw leven in geblazen met 2 bevriende/buurkoppels. We zijn zeer tevreden over de opkomst en de evaluatie was positief: er komt nog een nieuwjaarsdrink en volgend jaar terug een BBQ.
  • Dochterlief gaat vlotter en vlotter stappen (op vandaag mogen we zelf al zeggen: LOPEN), dus moesten de eerste schoentjes worden gekocht vond meme... De prachtschoenen kon ze op de kop tikken in een totale uitverkoop (en ook mama en papa gingen naar een totale uitverkoop en kwamen thuis met 10 broeken en 2 hemden voor geen 175eur - er werd gescoord in september). 
  • Ik beloofde zoonlief om voor het eerst naar Plopsaland De Panne te gaan en dat deden we ook. Ookal was mama slingerziek en moest ik mezelf platdrogeren om iets of wat mens te zijn. Iedere ochtend opnieuw vraagt hij of hij nog eens naar dé Grote Plopsaland mag (want die in Coo is dus blijkbaar de kleine plopsaland). Het heeft een blijvende indruk nagelaten want 'de boomstammetjes mama, dat moet niet meer hoor'. Zijn beste vriendje ging trouwens mee, dus de mama 's konden zelf ook wat bijpraten en zusje kon bij de vriendjes-mama blijven als deze mama zich aan een attractie mocht wagen. 
September was druk... zonder meer... We deden veel leuke dingen (o.a. het ontwerp van de architect voor onze verbouwingen, kregen we te zien, later meer) en ook minder leuke dingen (ik werd geveld met een nogal indrukwekkend angina volgens de de dokter).

De agenda voor oktober zit trouwens ook al goed vol: vanavond een date met oud-studiegenootjes, zaterdag een babyborrel van ons achternichtje, zondag een brunch bij een ander studiegenootje, heel wat vrienden op bezoek omdat ik er van overtuigd ben en blijf dat kinderen geen belemmering op je sociaal leven hoeven te zijn (een aanpassing dat misschien wel, maar geen belemmering!)

Hoe was september bij jullie? Ik kijk er naar uit om ook jullie blogs te lezen! 

woensdag 30 september 2015

#Boostyourpositivity Wistjedatje...

Wist je dat...

We zijn voorlopig met 3 Annelore's die onze blog registreerden voor Boostyourpositivity by Danone

http://boostyourpositivity.be/who
Doe je ook mee?

dinsdag 29 september 2015

Een doorsnee ochtend.

Gisteren was het zover: Kelly kondigde de nieuwe Boostyourpositivity uitdaging aan.
Vorig keer was het een startschot voor mezelf om tal van fantastische blogs te leren kennen en héél actief te gaan volgen. Ik kreeg daarenboven ook het gevoel dat ik maar weer eens meer in de pen moest kruipen. 
Vorige keer deed ik enkel mee via Instagram, deze keer waag 'k me ook aan het geschreven gedeelte.

Maar omdat beelden toch nog veel meer zeggen dan woorden:


Onze ochtenden in beeld 

Ik heb gemiddeld drie wekkers nodig om uit bed te raken. Vandaag had 'k toch aan anderhalf genoeg, want 6u03 was 'k al onderweg naar beneden. Met mijn bril op mijn neus in plaats van lenzen in mijn ogen, in mijn pyjama in plaats van al propertjes aangekleed en gewassen, .... Ik heb toch wel een beetje tijd nodig 's ochtends om wakker te worden.


 

Tot mijn grote blijdschap hebben de kaboutertjes weer aardig werk geleverd vannacht. Ons vaatwasmachine is er nog ééntje van de vorige eigenaars en durft al eens kuren te hebben, maar ze moet zeker nog één jaartje meegaan. Bij de verbouwingen en de nieuwe keuken kunnen we eens onderhandelen over een nieuwe, geluidsloze vaatwas. Want laat ons eerlijk zijn: een leven zonder vaatwas is a waste of time niet? 

Mijn koffietas is al compleet into Indian Summer.

Het is nooit een goedemorgen zonder verse fruitsap voor Manlief. 
Onze kids brengen een groot gedeelte van de dag door op school, opvang en in de crèche. Mama probeert dan ook om gevarieerde ontbijt, lunch, tussendoortjes te voorzien. Normaal prepareer ik zoveel mogelijk de avond ervoor, om eigenlijk zo min mogelijk last te hebben van een ochtendrush. 
Gisterenavond had ik echter nog eens echte kookkriebels en maakte drie verschillende ovenschotels, en 1kg gehaktballen (met rijst en wortel voor mijn moeilijke eter) waardoor ik rond 21u compleet onderuit gezakt voor de televisie in slaap ben gevallen (zelf geen bladzijde meer in mijn huidige boek 'ik reis alleen' gelezen, je vindt me trouwens ook op goodreads)
Mijn ontbijt neem ik mee voor op bureau. Buiten een tas koffie krijg ik niet veel binnen voor 8u-9u.
Ik maakte trouwens deze overheerlijke mueslimengeling via My Muesli en doopte hem heel toepasselijk Boost Your Min.
Een tussendoor-selfie voor de MyBedHait-tag. Ohja voor de Selfielovers: ik heb afgelopen weekend een nogal pijnlijk selfie-accident gehad... Op mijn neus laten vallen. Ik raad het niemand aan want mijn neus doet blijvend pijn als mijn zonnebril erop rust.
Tijd om mijn kleren uit te pikken. Afgelopen weekend heb ik mijn kleerkast eens deftig onder handen genomen. Twee zakken zijn naar de groene bak verhuist en krijgen een tweede (sommige al een derde) leven. Eén zakje staat klaar om in een Facebook-groepje te koop aan te bieden. Het zijn eerdere duurdere stukken of stukken waar ik maar moeilijk afscheid kan van nemen zonder te weten dat ze in goeie handen terecht komen.
We gaan vandaag dus voor een 'kiss me' kleedje. Wat manlief maar al te graag letterlijk nam als hij mij enkele minuutjes later voorbij zag komen uit de badkamer.
Tijdens het tanden poesten hoorden we eentje gibberen. Ondanks het feit dat juffertje lief het niet al te nauw neemt met een 'normaal' nachtritme is ze 's ochtends een zonnetje in huis. Nu ja, normaal is ook zo Jan Modaal geworden, laat ons maar lekker doordoen (dikke vette knipoog)


En natuurlijk, alleen zij mag broerlief wekken zonder dat zijn ochtendhumeur overheersend wordt.





Papa smult banaan en dat kan dochterlief niet zomaar laten voorbij gaan. De helft is voor haar. Mijn grootste kleine man is een verschrikkelijk slechte eter. Het duurt uren voor hij iets van zijn bord eet. 's Ochtends eet hij dan ook in de opvang, omdat (jaja...) zien eten, doet eten... Dochterlief slurpt nog bij mama wat melkje en dan iedereen de kleren in.




7u02! Het is gelukt! Ik probeer iedere ochtend tussen 7u en 7u30 te vertrekken. Ik neem namelijk in het overgrote deel van de gevallen zowel de ochtend- als de avondspits voor mijn rekening. En vandaag al zeker want Manlief vertrok om 6u45 richting Mechelen om een voordracht te geven. En ohja: het was vrij fris aan de blote beentjes deze ochtend


Hooguit enkele minuten later komen we aan onder de kerktoren en gaat zoonlief met véél plezier naar de opvang. De juf die zowel 's ochtends als 's avonds de opvang opfleurt is er ééntje uit de duizend. (ik had nog een foto van haar, maar is iets te wazig uitgedraaid).


Een grote 20 minuten parkeren we voor de deur van de crèche. Ook daar kan ik zonder problemen ons kleinste achter laten. Ze wordt er rot verwend en ik ben nog steeds zeer tevreden dat ik zonder hartpijn haar daar kan achter laten en met een gerust hartje kan gaan werken. Ze is er in liefdevolle handen.






On the road again. Ondertussen heeft de nacht plaats gemaakt voor de dag. Nog een goeie 20-30mijn rijden en ik kom op mijn werk aan. De trip maak 'k nooit alleen, ook al is er geen extra inzittende meer in de auto. Siska van StuBru zorgt ervoor dat ik de slappe lach krijg nog voor de dag goed begint. Quote van de dag "ik kots"


Ik mocht ook getuige zijn van een mooie zonsopgang net voor in de werkstad binnen rijd.


7u55 Made it! We zijn er! Laat de werkdag beginnen

Heel benieuwd naar de verhalen van andere blogsters! 

Kus,
Lore x


vrijdag 18 september 2015

Verbouwstress - deel 1

Lap ik heb het zweten.
Klamme handjes, natte oksels, een hartslag die de toegelaten snelheid op de snelweg nadert (of misschien al een serieus boete in de brievenbus heeft liggen), nog net geen laagje schuim op de lippen...
Ik heb zenuwen.

(ps: ik betrapte mezelf er net op dat ik weer voor de 100e - oké, bijna 100e - keer sinds de 1e zin van deze post mijn favoriete leestekens had gebruikt, de drie puntjes...  dus heb ik er snel 99 verwijderd en er net ook weer ééntje toegevoegd. De teller staat op 2x '...' tot nu toe)

Baksteen-in-je-maag-stress


We gaan verbouwen. In mei - juni hadden we een informeel gesprek met onze architect. Ja ondertussen mag ik onze architect zeggen, want het klikte onmiddellijk, hij is ondertussen komen opmeten en maandag is het zover. Het eerste ontwerp mogen we gaan bekijken.

Waarom verbouwen, hoor ik sommige denken, jullie wonen toch vrij ruim? 

Ik zal dat inderdaad niet ontkrachten, elk kind heeft een slaapkamer, we hebben nog een ingebouwde bureau op de 1e verdieping,  een behoorlijk ruime living (die door de vorige eigenaar al een stukje werd uitgebreid met een schitterende partij ramen), met aparte keuken (met daarin ook een eettafel), de kinderen hebben mooi veel speelruimte (tafels en stoelen staan bij ons dan ook aan de kant), we hebben een tuin die net groot genoeg, en niet té groot is, we hebben een garage (met een wagen die liever buiten slaapt), we hebben een regenpunt, ... Allemaal plusjes. 
Maar (en den nu de minnekes): Ons huisje is ondertussen 33 jaar oud en ook al heeft de vorige eigenaar er heel goed voor gezorgd, we beginnen wel wat mankementjes (één toilet voor vier begint te spannen als een buikgriepje ons gezin teistert, ik vind dat we veel te weinig kasten hebben, we hebben laminaat tot in de keuken en dat is geen aanrader,..) te merken, en willen natuurlijk gewoon ook de dingen wat meer naar onze hand zetten (beetje energievriendelijker wonen). Dat zijn dus niet noodzakelijk  allemaal minnekes, en eigenlijk heeft ons verbouwingsplan ook geen negatief kantje (hé het financieel kantje kennen we nog maar volgens schatting van de architect, dus daarover mogen we nog niet klagen, mijn tijdsbudget baart me meer zorgen). 

De belangrijkste reden om te verbouwen, heel eerlijk, is dat we graag nog een kindje extra in ons huisje willen plooien.  
En daarom kijken we nu reikhalzend uit naar maandag waar de architect zijn 1e ontwerp aan ons zal voorstellen met daarin een dubbele uitbouw (ééntje in de hoogte, en ééntje naar achteren) met een extra kamer voor een nieuwe spruit, een nieuwe keuken, een uitgebreide leefruimte en mogelijk ook een berging en een nieuwe trap (twee dingen die nog niet zeker zijn). 

Wanneer we nog eens kunnen zeggen dat we een baby in huis hebben, daar hebben we nog geen zicht op. Maar ons hart roept half - eind 2016...

Zij die aan het verbouwen zijn, of die er mee klaar zijn: Spreek me moed in! Hoe doen we dit met twee kindjes in huis zonder te verhuizen? Raad me jullie aannemers aan, geef me tips waar we zelf veel in kunnen betekenen, ... . Wij kennen er namelijk niets van. 

To be continued...  

Zoen, Lore
x

Ons huidige huisje

donderdag 17 september 2015

Gezocht...

Ik zoek verschillende dingen, vooral 

Lijstjes


Ik heb het al eens gezegd dat mijn leven toch wel uit een aantal lijstjes bestaat en vaak kan 'k 't overzicht houden met Evernote, maar nu dreig ik het te verliezen.

Dus ik vraag jullie, lieve bloglezende, -schrijvende, -volgende medemens:


Hoe krijg ik mijn leven beter georganiseerd en krijg ik terug het gevoel wel degelijk 24u in een dag te hebben en elke seconde optimaal te benutten?

Ohja; dit is trouwens geen noodkreet hoor, ik trek het nog... Ik heb gewoon "schrik" om grove fouten te gaan maken op alle vlak. Oké, je kan leren uit je fouten, maar alé ja, er zijn ook wel fouten die te vermijden zijn, en daar streven we naar! 

Liefs, 
Lore x