donderdag 10 maart 2016

Kijk eens aan... #Verbouwstress






Ze is er ...
Ze hangt er ...

Binnen 30-35d kunnen we officieel beginnen!

donderdag 18 februari 2016

Turning 30: we gaan schrappen

Ik zei het begin januari al.. Ik mag al één item schrappen op mijn lijstje. 

Kleine broer wordt papa 

En grote zus:



WORDT METER


woensdag 17 februari 2016

Gastberichtje: Kroniek van twee borsten en een baby

Vandaag schrijf ik niet zelf, maar leid ik jullie graag naar de blog van Sofie. Ze vult bij velen de ruimte met haar stem, maar bij mij vooral mijn hoofd met haar schrijfsel.

Ze postte recentelijk over iets dat ons beiden dicht aan het hart ligt: borstvoeding.

Omdat ik het no-way beter kan verwoorden dan zij het doet, klik snel door naar:

Kroniek van twee borsten en een baby

maandag 15 februari 2016

Wel daarom

"Waarom ik de laatste maand zo stillekes ben?" hoor ik jullie denken.

Wel hierom:

Slaapgebrek. 


Met een grote S.
Als gevolg van:
  • Dochterlief die nog steeds niet doorslaapt (en ojee ze is 18maand) (en ja ik geef nog borstvoeding, en ik zie niet in daarmee te stoppen, en ja ik werk eraan, ik train haar... maar 't is een karakterkoppeke die dochter van ons, just haar mama denkt de papa ;-) )
  • Een huishouden dat 'k niet onder controle krijg (die wasmanden blijven groeien, en de kasten blijven leeglopen, het zand blijft de ingang van ons huis vinden, de ramen blijven vies, ...)
  • Aannemers die heel veel informatie nodig hebben en energie slorpen (ik dacht dat 'k ondertussen geoefend was in het communiceren met aannemers, maar toch stellen ze niet altijd allemaal dezelfde vragen... Anticiperen, dat leer 'k als de beste!)
  • Offertes die moeilijk te vergelijken zijn (alé die dat we al binnen hebben, laat de onderhandelingen beginnen niet waar?)
  • Het idee dat we dringend naar de bank moeten, maar telkens als het moment er is om een afspraak te maken, ik het weer vergeten ben (nu! ja nu! bel ik)
  • Extreem drukke periode op 't werk en moeilijk kunnen loslaten (to do lijstjes voor to do lijstjs, ...)
  • ...
Ik vergeet waarschijnlijk duizend dingen...
Maar ik kom terug.
Beloofd!
Eens ik mijn slaapmarathon heb afgerond... (zo hopelijk binnen hier en één jaartje, alé ik probeer vroeger terug te zijn hoor). 

Dikke kus
Lore x

woensdag 6 januari 2016

Van oud naar nieuw...

En die keer dat 'k me afvroeg 

waarom ben ik zo'n mama die altijd zelf de uitdeelcadeau'tjes wilt maken? 


Zondag was het zover. Hij werd vier. Voor het eerst in vier jaar had 'k 't er precies moeilijk mee. Komt het doordat ik zelf nu 30 geworden ben, of omdat hij gewoon groot wordt, en zichzelf en de wereld ontdekt? Ik heb er het raden naar.

We vertrokken op oudejaarsavond voor een last-minute gepland tripje naar Dardennen. Een huisje om u tegen te zeggen en door een fout van de bookingsfirma kregen we het aan een prijsje (zowat 100-150euro onder de prijs). Zonder meer: het deed ons immens deugd.

Er werd gesmikkeld, zowel op oudejaar als nieuwjaar:

 En op 2e nieuwjaar, gingen we in het plaatselijk restaurant eten, wat ons ook goed bevallen is.

Er werd ook gesport! Hoofdzakelijk door manlief, maar op 2 januari waagde 'k me ook aan een vettig loopje: modder modder en nog eens modder. Ohja en ook bergen alé goed, correctie, heuvels. 









 We deden een uitstapje naar Dinant, waar we de plaatselijk markt bezochten. Tot we te weten kwamen dat die er niet meer is, dus bezochten we de Citadel en natuurlijk de obligatoire kabelbaan.

De boys gingen dagelijks zwemmen, de mama probeerde een dagelijks rustmomentje in te lassen als dochterlief het toeliet (oké, ik heb zowat 60pagina's kunnen lezen in mijn huidige boek  dat eigenlijk al meer dan 3 maand klaar lag) 

We ondernamen een poging om toch maar eens een mooie familiefoto te maken waar iedereen gelukkig en blij lacht naar het vogeltje. Fail! :-)


En dan was het zover! Hij werd vier!
We brachten op de terugweg een bezoekje aan meme en pepe waar hij werd overladen met onze en hun cadeau'tjes, hij kreeg een mooie kroon en wij allemaal een lekkere maaltijd.


Aangezien we zondagavond maar wat laat thuis kwamen, beloofde ik hem dat hij op woensdag zijn uitdeelcadeau'jes mocht meenemen. Was ik lekker vergeten dat we gisterenavond nog een afspraak hadden met de eerste potentiële aannemer (later meer daarover!) en hij maar liefst drie uur nuttige vragen stelde en ons tips gaf. Om bijna middernacht vertrok hij terug en kon ik eraan beginnen.
Van het resultaat ben ik vrij tevreden, dus ik deel het graag:


Het werden uitdeelvlinders met druifjes (waarom waren net de witte op?) en koekjes. Normaal gezien zou ik zoonlief de wasspelden hebben laten schilderen, maar wegens tijdsgebrek kwamen de rolletjes washi tape goed van pas.

Om 2u deze ochtend kroop ik onder de wol om vier uur later de wekker te horen afgaan... (ik moet er dringend werk van maken de wake-up light te installeren!).

Ik vraag me alleen al uren af: Waarom ben ik nu zo'n mama die niet gewoon cadeau'tjes koopt? Waarom wil ik altijd tonen dat mama origineel kan zijn? Alsof ik iets te bewijzen heb tegen over de kindjes. Maar dan bedenk ik gewoon zijn snoetje toen hij zijn vlinders zag en besef ik: Daarom doe ik het! In de 365 dagen na zijn derde verjaardag, heeft hij toch minimum een 200tal keer verwezen naar zijn piratenbananen. Hopelijk zal hij gedurende de 366 dagen van de 4 jarig bestaan even trost terug denken aan zijn uitdeelvlinders.

Ik ben héél benieuwd he hij het zal gesteld hebben, dus hop!

xLore